พระราชดำริในการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร

“ ...อย่างเรา ๆ นั้น มีโอกาสที่ดีมาก  มีอาหารการกินที่ดีทุกอย่าง  และยังมีโอกาสได้รับการศึกษาเล่าเรียนอย่างเต็มที่  ซึ่งนักเรียนเหล่านั้นจะได้รับการศึกษาคงจะไปไม่ถึงระดับที่เราได้  ส่วนที่เราได้รับก็เป็นการพิเศษ  เพราะฉะนั้นเมื่อเราเป็นบุคคลพิเศษได้โอกาสดีกว่าคนอื่น  ก็เท่ากับประชาชนทั้งชาติสนับสนุนมากให้ทุนมาให้ศึกษาได้ถึงระดับอุดมศึกษา  ก็จะต้องมีหน้าที่ที่จะต้องทำอะไรตอบแทน  เพื่อให้เพื่อนร่วมชาติที่สนับสนุนเราได้มีโอกาสที่ดีขึ้นกว่านี้ ...”